гледания: 24259, популярност: 2307

Bebe - Siempre Me Quedara (Cocaine)

изпратено от: hgsim93
езици: Испански

Cómo decir que me parte en mil
las esquinitas de mis huesos,
que han caido los esquemas de mi vida
ahora que todo era perfecto.
Y algo mas que eso,
me sorbiste el seso y me decian del peso
de este cuerpecito mio
que se ha convertio en rio.
de este cuerpecito mio
que se ha convertio en rio.

Me cuesta abrir los ojos
y lo hago poco a poco,
no sea que aun te encuentre cerca.
Me guardo tu recuerdo
como el mejor secreto,
que dulce fue tenerte dentro.

Hay un trozo de luz
en esta oscuridad
para prestarme calma.
El tiempo todo calma,
la tempestad y la calma,
el tiempo todo calma,
la tempestad y la calma.

Siempre me quedara
la voz suave del mar,
volver a respirar la lluvia que caera
sobre este cuerpo y mojara
la flor que crece en mi,
y volver a reir
y cada dia un instante volver a pensar en ti.
En la voz suave del mar,
en volver a respirar la lluvia que caera
sobre este cuerpo y mojara
la flor que crece en mi,
y volver a reir
y cada dia un instante volver a pensar en ti.

Cómo decir que me parte en mil
las esquinitas de mis huesos,
que han caido los esquemas de mi vida
ahora que todo era perfecto.
Y algo mas que eso,
me sorbiste el seso y me decian del peso
de este cuerpecito mio
que se ha convertio en rio.
de este cuerpecito mio
que se ha convertio en rio.

Siempre me quedara
la voz suave del mar,
volver a respirar la lluvia que caera
sobre este cuerpo y mojara
la flor que crece en mi,
y volver a reir
y cada dia un instante volver a pensar en ti.
En la voz suave del mar,
en volver a respirar la lluvia que caera
sobre este cuerpo y mojara
la flor que crece en mi,
y volver a reir
y cada dia un instante volver a pensar en ti.
Как да кажа, че се разбих на хиляди парченца.
на прах, до най-малката костица.
Всички подредени планове в живота ми се объркаха.
Сега, когато всичко беше перфектно, дори повече.

Проми съзнанието ми и говореше за бреме.
Какво бреме може да е това мое беззащитно тяло,
превърнало се в река?


Трудно е да отворя очите си, става бавно.
Въпреки ги отварям-може пък да си до мен.
Пазя спомена като велика тайна.
Беше толкова сладко да си в мен.

Има частички светлина в тази бездна,
за да ми вдъхнат спокойствие.
С времето затихва всичко-
и бурята, и самото спокойствие.

Винаги ще запазя спомена за
нежния глас на морето.
Отново ще дишам аромата на падащия дъжд с тялото си.
Ще се намокря и цветето вътре в мен ще живее.
Отново ще се смея.
И всеки ден, на момента, ще мисля за теб.
www.tekstove.info 2008-2017, връзка с нас, правила